reiichi no uchi // Home Sweet Home

  

วันนี้วันที่ 20 เมษายน มิใช่วันเกิดใครที่ไหนหรอกค่ะ  วันเกิด"หมูบุน"  มารุอิบุนตะแห่งริคไคนี่เองค่ะ 

 

 เรามาดูกันดีกว่าว่าหมูบุนได้ของขวัญอะไรจากใครบ้าง ^^

 

อาคายะ : สุขสันต์วันเกิดนะฮะรุ่นพี่มารุอิ  อ้ะ ของขวัญ (*โยนมากองไว้ที่โต๊ะเรียนบุนตะ)

บุนตะ :  แต๊งค์กิ้ว อาคายะ  น่ากินจังงงงง *เหล่มอง* ว่าแต่...ขนมโรงอาหารทั้งนั้นเลยนี่ ไม่เล่นง่ายไป

             หน่อยเหรอ -*-

อาคายะ : ก็คนมันบ๋จี๊นี่ฮะ  มีให้ก็ดีแล้วน่า (น่าน...มันไม่สำนึก - -") 

บุนตะ : ----*------- 

 

 

แจ๊คกัล :  สุขสันต์วันเกิดนะ บุนตะ อ่ะ..นี่เค้ก

บุนตะ :  ขอบใจน้า...>///< (น้ำลายหก)

 

 

เร็นจิ : สุขสันต์วันเกิด อ่ะ..ของขวัญ  *โยนเอกสารปึกใหญ่ลงตรงหน้าบุนตะ

บุนตะ : ขอบใจนะ  ว่าแต่อะไรอ่ะ?

เร็นจิ : หึหึ เปิดดูสิ  *ยิ้มแสยะ

บุนตะ : (เปิดดูแล้ว)...นะนี่มัน น น....  =O="

เร็นจิ : ใช่แล้ว รวมข้อมูลและรูปถ่ายลับเฉพาะของอาคุตางาวะ จิโร่ ทุกซอกทุกมุม ^^

บุนตะ : ง่ะ.. (ก็ดีใจอยู่หรอกนะ แต่ไปหามาได้ไงฟะ...ไม่สิ งี้มันเข้าข่ายสโตรกเกอร์แล้วไม่ใช่เหรอ ^O^")

*รูปประกอบเปิดเผยไม่ได้เพราะเป็นความลับสุดยอด*

 

ยูคิมูระ : สุขสันต์วันเกิดน้า บุนตะ ปีนี้ก็ขอให้ร่าเริง  สุขภาพแข็งแรงตลอดปีนะ  อ่ะ..นี่  ชั้นว่ามันเหมือนนายดีน่ะหุหุหุ      

          

บุนตะ : น่ารักจังๆๆ...เอ่อ  ยูคิมูระ  อดคิดไม่ได้นะ...นายด่าฉันทางอ้อมอยู่ปล่าวเนี้ยย ^^"

ยูคิมูระ : หุหุหุ ^^    *หันไปทางซานาดะ  เก็นอิจิโร่ จะไม่พูดอะไรบ้างเหรอ?

 

ซานาดะ : สุขสันต์วันเกิด มารุอิ  ถึงจะเป็นวันเกิดนายแต่ไงไงก็อย่าสบายเกินไป  เข้มงวดกับตัวเองให้มากกว่านี้

               แล้วลดของหวานลงหน่อยก็ดีนะ  เรื่องที่จะพูดก็มีแค่นี้ล่ะ

บุนตะ : ง่ะ....ขอบใจนะซานาดะ - -"

ยูคิมูระ : ซานาดะ...ไม่ให้ของขวัญบุนตะเหรอ~

ซานาดะ : ......

บุนตะ : เอ๋...นายมีอะไรจะให้ฉันเหรอ?

ยูคิมูระ : ของขวัญของซานาดะน่ารักมากเลยล่ะ หุหุหุ ที่จริงเราไปซื้อด้วยกันน่ะ  ฉันให้หมูนายใช่ม้า  ซานาดะก็

             เลยให้นี่ไง

ซานาดะ : ...นายบังคับให้ฉันซื้อไม่ใช่เหรอเซย์อิจิ

ยูคิมูระ : แต่นายก็ดูๆอยู่ไม่ใช่เหรอ  ฉันก็แค่ช่วยให้นายตัดสินใจได้ หุหุหุ ให้ๆบุนตะไปเถอะน่า^^

ซานาดะ : ชิ..ก็ได้  อ่ะ..เอาไป

บุนตะ : O.O O.O O.O O.O

บุนตะ : นะ..นะ..น่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก 

           ขอบใจมากน้า ซานาดะ  *โดดกอดซานาดะ  /ยูคิมูระส่งรอยยิ้มสะพรึงให้ 

บุนตะ :  ง่ะ โทษที ลืมตัวง่า   *รีบปล่อยซานาดะ

ยูคิมูระ : หุหุหุ ไม่เป็นไร แต่อย่าลืมตัวบ่อยแล้วกัน  แล้วได้ของขวัญจากทุกหรือยังล่ะ

บุนตะ : ก็ได้ขนมจากอาคายะ เค้กจากแจ๊คกัล ตุ๊กตาจากพวกนาย ขาดก็แต่ของนิโอกับยางิวนี่ล่ะ

ซานาดะ : เหรอ...สองคนนั้นงั้นสิ...ทำไมสังหรณ์ใจไม่ดีเลย(ฟระ)  ไอ้ 28 นั่น -*-

นิโอ : อะไรอะไร...ซานาดะ  อย่ามองคนอื่นในแง่ร้ายงั้นซี่ เดี๋ยวก็แก่เร็วหรอก 

ซานาดะ :  ---------*------------ (ตูจะแก่ไวเพราะเมิงหาเรื่องปวดกบาลมาให้นี่ล่ะ)

ยางิว : ซานาดะคุง ใจเย็นๆน่ะ ว่าแต่...มาช่วยกันลากของขวัญบุนตะหน่อยสิ *ลากของขวัญกล่องใหญ่เข้ามา

นิโอ&ยางิว : อ้ะ ของขวัญจากพวกเรา แกะเลยสิ หวังว่าจะถูกใจนะ  *ยิ้มมีเลศนัย

บุนตะ : อะไรน่ะ  (น่าสงสัยจริงๆ ^^")

----------------------------แกะของขวัญ---------------------------------

 

บุนตะ&ซานาดะ : O.O

 

ข้างในของขวัญกล่องใหญ่นั้นมีเจ้าแกะง่วงจิโร่นอนหลับปุ๋ยอยู่!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ยูคิมูระ : หุหุหุ ของขวัญดีนี่นา  พวกนายเข้าใจหานะ  แต่ไปเอามาได้ไงน่ะ

นิโอ : ก็ไม่ยากอะไร้ แค่ไปดักรอหน้าเฮียวเท พอเจอตัวก็โปะยาสลบ จับยัดใส่กล่องแล้วลากมานี่ซะ ^^

ซานาดะ : จะบ้าเหรอออ!!!!!!  ถ้าพวกเฮียวเทเอาเรื่องขึ้นมาจะว่าไง  แล้วนี่ยางิวนายก็พลอยเป็oนปกับเค้าด้วย

ยางิว : ไหนๆก็ไม่เคยห้ามนิโอคุงได้ก็เลยตามเลยซะดีกว่า  เอาน่า  ไม่ต้องห่วงหรอก ซานาดะคุง อาโตเบะ

           คุงอนุญาตแล้วล่ะ^^

ซานาดะ : ประเด็นมันอยู่ตรงนั้นซะที่ไหน - -" เอาเหอะ...อยากจะทำอะไรก็ทำ  ปวดหัวว้อยยย 

               (สงสัยตูแก่ลงอีก 10 ปี)

จิโร่ : ฮ้าววววววววววววว~ หลับสบายดีจัง  อ๊ะ มารุอิคุงนี่นา เย้~ คิดถึงจางงงงง *โดดกอดอิหมูที่ยังอึ้งอยู่

บุนตะ : *กอดจิโร่ตอบ...นี่  ยูคิมูระ...

ยูคิมูระ : อือ  เข้าใจแล้ว หุหุหุ วันนี้งดซ้อมวันนึงละกัน อยากทำอะไรก็ตามสบายนะ

บุนตะ : เย้!!!!!!!!!!!!!!! *ลากจิโร่ที่กำลังงงอยู่ไปด้วยกัน พร้อมหิ้วบรรดาของขวัญอื่นๆไปด้วย

นิโอ : อุฮิ โชคดีจัง เราก็ไปกันมั่งดีกว่านะ ยางิว *จูงยางิวออกไปอีกคน

เหลือซานาดะกับยูคิมูระสองคน

ซานาดะ : ถึงจะเป็นวันเกิดมารุอิก็เถอะ  แต่จะไม่ตามใจเกินไปหน่อยเหรอ เซย์อิจิ-*-

ยูคิมูระ : อย่าซีเรียสน่า เก็นอิจิโร่ แล้วฉันก็ไม่ได้ทำเพื่อบุนตะอย่างเดียวหรอก

ซานาดะ : ....

ยูคิมูระ : ไหนๆเราก็ไม่ได้ไปเที่ยวกันนานแล้ว  วันนี้งดซ้อม ไปเดทกันดีกว่า หุหุหุ *ยิ้มหวาน

ซานาดะ : >/////////////< ...อืม

 

   เฮ้อออ~~~  จบจนได้  ถูกใจของขวัญอะไรกันบ้างไหมค้า  เรย์ชอบตุ๊กตาแกะที่สุดเลยล่ะค่ะ ไปเจอที่มาบุญครองมา น่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เลยถ่ายรูปไว้ ^^ แต่ไม่ได้ซื้ออ่ะ เพราะไม่มีตังค์ -*- (ตัวใหญ่ 350 เล็ก 220 ) ขืนซื้อคาดว่าคงได้กินแกลบ 

  ส่วนรูปอื่นๆ เค้ก+ขนม ของที่บ้านเรย์เองค่ะ บ้านเป็นร้านขายของชำ+เบเกอรี่ด้วย ก็เลยไปแชะภาพมาใช้ซะ (เรย์ไม่ได้ซื้อมาอ่ะค่ะ เพราะช่วงนี้งดของหวาน ไม่งั้นเรย์ซื้อไปแล้ว T^T)  ส่วนหมูเป็นตุ๊กตาของเรย์เองค่ะ เป็นของบริษัทพ่อเอามาให้ - - - ดูๆไปแล้วอิเรย์ไม่ค่อยลงทุนเลยเนาะ ^^" แต่ก็รักหมูบุนนะค้า

  สุดท้ายก็สุขสันต์วันเกิดนะจ๊ะบุนบุน  เก่งขึ้นมากๆนะ  สุขภาพแข็งแรง  มีความสุขมากๆ ร่าเริงเข้าไว้  รักกับจิโร่ไปนานๆเลยน้า~~

  ปล.กินแกะให้อร่อยนะ^^